صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٥

5 - با عبد الله بن زبير

است - تا آنجا كه سخن عبد الله زبير در حضور امام را در مجلس ديگرى

نقل مى كند - آنگاه امام فرمود :

سوگند به خدا اگر بنى أمية مرا در سخن گفتن ناتوان نمى شمردند

براي پست شمردن تو زبان از گفتارت باز مى داشتم ، ولى اكنون برايت

آشكار مى كنم كه من كم عقل وبي زبان نيستم ، آيا تو بر من عيب مى گيرى

وبر من فخر مى فروشى ، جدت در جاهليت خانواده ومعروفيتى نداشت

تا اينكه با جده أم صفيه دختر عبد المطلب ازدواج كرد ، ودر ميان عرب

سرافراز شد وبه شرف أو افتخار ورزيد ، پس چگونه فخر كنى بر كسى كه

حلقه رابط گردنبند است ، بزرگان وگرامترين مردم روى زمين ، اين مائيم كه

شرفى پر نفوذ وكرامتي برتر وپيروز داريم .

گمان مى كنى كه من تسليم معاوية شدم ، چگونه چنين كارى ممكن

است ، واي بر تو من پسر دلاورترين مردان عربم ، ودر دامان فاطمه عليها السلام

چشم گشوده أم كه پيشواى زنان جهان وبهترين كنيزان خداست ، واي بر تو

من اين كار را از روى ترس وناتوانى انجام ندادم ، علت آن بود كه

طرفدارانى چون تو داشتم كه به بيهودگى طرفدار من بودند ، وبه دروغ

ادعاى دوستى مى كردند ، ومن به آنها اعتماد نداشتم ، چون شما خاندانى

فريبكاريد .

وچرا چنين نباشد كه پدرت با أمير المؤمنين عليه السلام بيعت كرد ، وبه