صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠

مقدمه مؤلف

حكومت يمن منصوب گرديد ، وگمان مى رفت كه أو نهايت سعى خود را

در جنگ با معاوية به انجام رساند ، زيرا أو در مقام خونخواهى وانتقام از

معاوية بود ، چرا كه بسر بن أرطأة سردار خونخوار معاوية دو فرزند أو را در

هجوم به يمن فجيعانه بقتل رساند كه همسرش دچار جنون گرديد ، واز

طرف ديگر امام مقام فرماندهى را در مثلثى از أو وقيس بن سعد وسعيد

بن قيس قرار داد .

2 - تعداد سپاهيان امام در نبرد با معاوية را از بيست هزار نفر تا

يكصد هزار نفر نوشته شده اند ، واز گفتار ابن أثير وأبو الفداء ظاهر مى شود

كه سپاهيان امام همان افرادى بودند كه با علي عليه السلام بيعت نمودند ، وآنان

بر أساس گفتار نوف بكالى وسخن ابن أثير چهل هزار نفر بودند ، تأييد

ديگر اين مطلب گفتار مسيب بن نجيه با امام است كه گفت : در شگفتم كه

تو با داشتن چهل هزار سپاهى با معاوية صلح كردى .

3 - چگونگى سپاهيان : ارتش عراق كه به همراه امام براي نبرد با

معاوية بسيج شده بود وضع نابسامانى داشت ودر فتنه ها وآشوبها فرو

رفته بود ، وموج بدبختى در آن به حدى بود كه خطرش براي امام از خطر

معاوية بزرگتر بود .

شيخ مفيد وضع ارتش امام را اين گونه تشريح مى كند : مردم عراق كه

به همراه امام آمادهء جهاد شدند ارتشى بس عظيم وسنگين بودند ، ولى

بتدريج سست وسبك واندك گرديدند ، زيرا از گروههاى مختلفي تشكيل

شده بود ، بعضي شيعيان امام وپدرش بودند ، وبعضي از خوارج كه

مى خواستند به هرگونه كه پيش آيد به جنگ معاوية روند ، برخى