صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٣

2 - در شناسائى خود وعيوب مخالفين

ونيرنگت به طلحه ، در زماني كه به أو مكر زده وأو را به قتل رساندى ( 1 ) ،

زشت باد چهره ات كه چقدر كريه وناپسند است .

مروان سر به زير انداخت ومغيره مبهوت ايستاد ، امام عليه السلام رو به

مغيره كرد وفرمود :

اى كور قبيلهء ثقيف ، تو را چه به قريش كه نسبت به تو افتخار كنم ،

واي بر تو آيا مرا نمى شناسى ، من پسر بهترين زنان وسرور زنان هستم ،

پيامبر ما را به علم الهى تغذيه كرده ، وتأويل قرآن ومشكلات احكام را

آموخته أيم ، عزت برتر وافتخار وبرترى از ماست .

وتو از گروهى هستى كه در جاهليت نسبى نداشته ودر اسلام

بهره اى ندارند ، بندهء فرارى را چه شده كه با شيران برخورد كرده ومزاحم

قهرمانان گردد ودم از افتخار زند ، ما سروران ، وما مدافعان برتر هستيم ،

از پيمانمان حمايت كرده وعيب وننگ را از خود دور مى كنيم ، ومن پسر

زنان پاك هستم .

تو اشاره كردى - بر أساس گمانت - به وصى برترين پيامبران ، وأو به

ناتوانيت داناتر وبه ضعفت آگاه تر بود ، وتو براي رد كردن خودت نسبت به

1 - ابن أثير در أسد الغابة گويد كه سبب قتل طلحه آن بود كه مروان به سوى طلحه - كه در ميدان جنگ ايستاده بود - تيرى پرتاب كرد ، اگر آن را مى بستن پاهايش ورم مى كرد واگر باز مى گذارند خون جارى مى شد ، مروان گفت : أو را رها كنيد آن تيرى بود كه خداوند فرستاد ، وطلحه از آن تير مرد ، ورو به سوى أبان بن عثمان كرد وگفت : بعضي از قاتلان پدرت را كشتم .