صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٩

1 - نزد معاوية در فضيلت پدرش

تا اينكه بدست آنان در جهنم سقوط نمودند ، وعذاب دردناكى را به آنان

چشاندند ، وعمويت به دستور پيامبر تبعيد گرديد .

واما اينكه من آرزومند خلافتم ، سوگند به خدا اگر بدان اميدوار

باشم من لياقت آن را دارم ، ومن مشابه برادرت ( معاوية ) نبوده وجانشين

پدرت نيستم ، چرا كه برادرت نسبت به خدا متمرد ونسبت به ريختن

خون مسلمانان ويافتن آنچه سزاوار آن نيست بسيار حريص است ، مردم

را مكر وفريب مى دهد وخداوند نيز مكر مى كند وأو بهترين مكر كنندگان

است .

واما سخن تو كه على بدترين فرد قريش براي قبيلهء قريش بود ،

سوگند به خدا كه شخص محترمى را تحقير نكرد ومظلومى را نكشت .

واما تو اى مغيرة بن شعبه ، تو دشمن خدا ورها كنندهء كتاب خدا

وتكذيب كنندهء پيامبر خدا مى باشى ، وتو زناكار بوده وسنگسار

نمودنت واجب است ، وانسانهاى عادل وپاك ومتقى بر زنايت گواهى

دادند ، اما سنگسار نمودنت را به تأخير انداخت وحق را با أباطيل

وسخن را با گفتارهاى نادرست قبول نكرد ، واينها علاوة بر عذاب دردناك

وپستى در دنيا كه خداوند برايت مهيا ساخته است مى باشد ، وعذاب

آخرت خواركننده تر مى باشد .