صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٧

1 - نزد معاوية در فضيلت پدرش

واما تو اى عتبة بن أبي سفيان ، سوگند به خدا تو دانا نيستى تا

پاسخت را بيان كنم ، وعاقل نيستى تا تو را سرزنش نمايم ، ونزد تو خيرى

كه انتظار آن مى رود نيست ، ومن نسبت به ناسزا گوئيت به على تو را

ملامت نمى كنم ، زيرا نزد من تو هم شأن برده وبنده علي بن أبي طالب

عليه السلام هم نيستى ، تا پاسخت را گفته وملامتت كنم ، ولكن خدا نسبت به

تو وپدر ومادر وبرادرت در كمين گاه است ، وتو فرزند پدرانت هستى كه

خداوند آنان را در قرآن ياد كرده ومى فرمايد : ( كار كننده ورنج برنده O

آتش سوزان را مىچشند O از چشمهء جوشان نوشانده شوند - تا آنجا كه

مى فرمايد : - از گرسنگى ) .

واما تهديدت نسبت به من كه مرا مى كشى ، چرا كسى كه روى

بسترت همراه با همسرت ديدى را به قتل نرساندى ، در حالي كه با أو

نزديكى مى كرد ، ودر فرزند أو با تو شريك گرديد ، تا آنكه فرزند را به تو

منسوب كرد ، فرزندى كه براي تو نبود ، واي بر تو ، واگر به خود مشغول

بودى وانتقامت را از أو مى گرفتى شايسته تر بود ، وتو براي آن سزاوارترى ،

تا اينكه مرا به قتل تهديد كرده وبه آن مىترسانى .

وتو را از اينكه على را ناسزا گوئى ملامت نمى كنم ، چرا كه برادرت

را در مبارزه به قتل رسانيد ، وأو وحمزه در قتل پدرت شريك بودند ،