صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٣

1 - نزد معاوية در فضيلت پدرش

( حكومت ) با ما مى جنگيديد امروز بدست ما رسيده وشما خاك

گرديده أيد ، حسين بن علي عليه السلام گفت : خداوند موهاى سفيدت را زشت

وچهره ات را كريه گرداند ، آنگاه دستش را كشيد وأو را رها كرد ، واگر

نعمان بن بشير دست أو را نمى گرفت وبه مدينه نمى آورد هلاك

مى گرديد .

اين براي تو بود اى معاوية ، پس آيا مى توان يكى از اين لعنتها را به

ما باز گردانى ، وپدرت أبو سفيان قصد داشت مسلمان شود وتو شعر

معروفي كه در قريش وديگر قبائل معروف است را نزد أو فرستادى تا أو را

باز دارى . واز آن جمله عمر بن خطاب تو را سرپرست شام نمود وخيانت

ورزيدى وعثمان تو را حاكم نمود وتو در انتظار مرگش بودى ، از آن بالاتر

جرأت تو بر خدا ورسولش مى باشد كه با علي عليه السلام جنگ نمودى ، در

حالي كه أو را شناخته وسوابق وفضل وعلم أو را نزد خدا ومردم در مورد

امرى كه از تو وديگران بر آن سزاوارتر است را مى دانى ، وبر مردم حاكم

گرديدى وبه كيد ومكر وفريب ، خون بسيارى از مردم را ريختى ، واين

كار كسى است كه به جهان آخرت ايمان نداشته واز عقاب الهى

نمىهراسد .