صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٩

1 - نزد معاوية در فضيلت پدرش

4 - روز حنين ، روزى كه أبو سفيان قريش وهوازن وعيينه غطفان

ويهود را مجتمع وبر ضد پيامبر بسيج كرد ، پس خداوند آنان را با نارا حتى

باز گرداند در حالي كه خير ونيكى به ايشان نرسيده بود ، اين سخن خداوند

است كه نازل كرد ، وأبو سفيان واصحابش را كفار ناميد ، وتو اى معاوية در

آن روز در مكة بوده وبر دين پدرت يعنى شرك قرار داشتى ، وعلى در آن

روز با پيامبر وبر دين وعقيدة أو بود .

5 - سخن خداى بزرگ است : ( وقرباني را كه نمى گذارند به

جايگاهش برسد ) ، وتو وپدرت ومشركين قريش مانع رفتن پيامبر شديد ،

پس خداوند أو را لعنت كرد ، لعنتى كه أو وفرزندانش را تا روز قيامت

شامل گردد .

6 - روز احزاب ، روزى كه أبو سفيان وقريش وعيينة بن حصين بن

بدر غطفان را گرد آوردند ، وپيامبر رهبر وتابعين ودنباله روندگانش را تا

روز قيامت لعنت كرد ، گفته شد : اى پيامبر آيا در دنباله روندگانشان مؤمني

نيست ؟ فرمود : در ميان دنباله روندگانشان لعنت شامل مؤمنان نمى گردد ،