صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٨٧

27 - هنگاميكه با معاوية صلح كرد

وأين أمت شنيد كه پيامبر به پدرم مى فرمود : أو نسبت به من به

منزله هارون به موسى است ، جز آنكه بعد از من پيامبرى نمى آيد .

وپيامبر خدا را ديدند ، در حاليكه أو را در غدير خم به امامت

منصوب كرد ، وگفتارش را شنيدند كه براي أو به ولايت سخن گفت ، آنگاه

امر فرمود كه شاهدين به غائبين اين خبر را برسانند ، پيامبر از ترس قومش

( از شهر خارج شد و ) به سوى غار رفت ، آنگاه كه تصميم گرفتند به أو مكر

وحيله بزنند ، وأين در حالي بود كه آنان را به راه حق مى خواند ولى

يارانى نداشت كه از أو دفاع كنند ، واگر يارانى داشت با آنان مى جنگيد .

وپدرم نيز دست از جنگ برداشت واصحابش را سوگند داد واز

آنان يارى خواست ، ولى كسى أو را يارى نكرد ، وبه فريادش نرسيدند ،

واگر يارانى داشت دست از جنگ نمى كشيد ، وخداوند أو را در گشايشى

قرار داد ، همچنانكه پيامبر در گشايش بود .

ومردم مرا خوار كردند ، ودر اين حال أي پسر حرب با تو بيعت

كردم ، واگر يارانى داشتم كه مرا از تو رهائى مى دادند با تو بيعت

نمى كردم ، وخداوند هارون را در زمانيكه مردم أو را ناتوان كرد وبه

دشمنى اش پرداختند در حال گشايش قرار داد .