صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٨٥

27 - هنگاميكه با معاوية صلح كرد

ما نام كسى را نمى بريم ، وليكن سوگند محكمى مى خورم كه اگر

مردم سخن خداوند وپيامبرش را مى شنيدند ، آسمان بارانها وزمين

بركتهايش را به آنان عطا مى كرد ، وهرگز در اين أمت دو شمشير به يكديگر

برخورد نمى كردند ، وتا روز قيامت با شادى وآرامش زندگى مى نمودند ،

ودر اين حالت أي معاوية تو در آن طمع نمى كردى .

ولكن هنگاميكه أو را از جايگاهش دور ساختند وبنيان آنرا دگرگون

نمودند ، قريش در آن به نزاع پرداختند ، وآنرا همچون توپى براي يكديگر

پرتاب كردند ، تا اينكه تو أي معاوية واصحابت بعد از تو در آن طمع

كردند .

وپيامبر فرموده : گروهى رهبرى خود را بدست كسى نسپردند ، در

حاليكه در بينشان داناتر از أو نيز بود ، جز آنكه همواره كارشان به تباهى

كشيده مى شود ، تا اينكه به آنچه ترك كرده بودند بازگردند .

بني إسرائيل كه أصحاب حضرت موسى عليه السلام بودند ، هارون برادر

آن حضرت وخليفه وجانشينش را رها كردند وبه گوساله پرستى مشغول

شدند ! واز سامرى پيروى نمودند ، در حاليكه آنان مى دانستند أو خليفه

حضرت موسى عليه السلام است .