صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٨٣

27 - هنگاميكه با معاوية صلح كرد

أي مردم ! اگر سألها در اين جا بايستم وآنچه خداوند به ما داده

است ودر كتابش ما را به آن اختصاص داده ، وبر زبان پيامبرش جارى

ساخته است را بشمارم ، تمام نمى شود ، ومن پسر پيامبر بشارت دهنده

وبيم دهنده وچراغ فروزان هستم ، كسى كه خداوند أو را به عنوان رحمت

براي جهانيان فرستاد ، وپدرم علي عليه السلام سرپرست مؤمنان وشبيه هارون

است .

ومعاوية بن صخر مى پندارد كه من أو را شايستهء خلافت دانسته

وخود را سزاوار آن نمى دانم ، اما معاوية دروغ مى گويد ، سوگند به خدا كه

ما در كتاب خدا وزبان پيامبر خدا نسبت به مردم از خود آنان سزاوارتريم ،

جز آنكه ما خاندان از آنگاه كه پيامبر رحلت فرمود همواره در حال ترس

بوده ، مظلوم واقع شده ، حقمان ضايع گرديده است .

وخداوند حكم مى كند بين ما وآنانكه حقمان را ضايع ساخته وبر ما

مسلط شدند ، ومردم را بر عليه ما شوراندند ، وسهممان را از غنائم وفئ

كه در كتاب خداوند به ما تعلق گرفته بازداشتند ، وارث مادرمان فاطمه

عليها السلام از پدرش را گرفتند .