صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٩

27 - هنگاميكه با معاوية صلح كرد

وخداوند در كتابي كه بر پيامبرش فرستاد چنين مى فرمايد : ( آيا كسى

كه نشانه اى از خداوند همراه أو باشد ، وشاهدي از جانب خداوند أو را

همراهى نمايد ) ، پس پيامبر خدا كسى است كه نشانه اى از جانب خداوند

دارد ، وپدرم كسى است كه همراهى أو نموده وبر أو گواه است .

وپيامبر در هنگاميكه به أو دستور داد به مكة رفته وسوره برائت را

در مراسم حج بخواند فرمود : اى على حركت كن من مأمور شده أم كه اين

نوشته را كسى جز من يا شخصي از من نبرد ، وتو آن شخص هستى ، پس

على از رسول خدا ورسول خدا از اوست .

وپيامبر در زماني كه بين أو وبرادرش جعفر بن أبي طالب ومولاي أو

زيد بن حارثه در دختر حمزه حكم كرد ، چنين فرمود : اى على اما تو از من

ومن از توام ، وتو بعد از من سرپرست هر مؤمني هستى ، پس پدرم اولين

تصديق كنندهء پيامبر بوده وبا جانش أو را حفاظت كرد .

آنگاه پيامبر در هر جايگاهى أو را مقدم مى داشت ، وبراي هر امر

مشكلى أو را مىفرستاد ، چرا كه به أو اعتماد واطمينان داشت ، واين

به خاطر آن بود كه نسبت به خداوند ورسولش خير خواه بود ، وأو نزديكترين