صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٧

27 - هنگاميكه با معاوية صلح كرد

كند وچراغى فروزان است ، واز آنچه بندگان مى ترسند بيم دهنده وبه

آنچه بدان اميد دارند بشارت دهنده است ، پس براي أمت پند داد

ورسالتش را به انجام رسانيد ، ودرجات عمل را به ايشان نماياند ،

شهادتي كه بر آن عقيدة مرده ومحشور شوم ، وبا آن در روز قيامت نزديك

شده ومسرور گردم ، ومى گويم :

أي بندگان خدا بشنويد ، وشما قلبها وگوشهائى داريد پس

بينديشيد ، ما خاندانى هستيم كه خداوند ما را به اسلام گرامى داشت ، وما

را برگزيد وانتخاب كرد ، واز ما پليدى را برطرف كرد وپاك وپاكيزه نمود ،

وپليدى همان شك وترديد است ، هرگز در خداوند ودينش شك

نمى كنيم ، واز هر پليدى وگمراهى ما را پاك گرداند ، در حاليكه از حضرت

آدم تا ما مخلصانه براي أو بوده أيم ، در حاليكه آن نعمتي از جانب اوست ،

در هر دو گروهى كه در ميان مردم وجود پيدا مى كند خداوند ما را در

بهترين آنها قرار داده است .

قرون واعصار در گذر بود تا اينكه خداوند محمد صلى الله عليه وآله را به

پيامبرى برانگيخت وبراى رسالت أو را برگزيد ، وكتاب بر أو نازل فرمود ،

آنگاه أو را امر كرد كه بسوى خداوند بخواند ، پدرم اولين كسى بود كه سخن

خداوند وپيامبرش را پذيرفت ، واولين كسى است كه به أو ايمان آورد ،

وخداوند وپيامبرش را تصديق كرد .