صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦١

25 - هنگاميكه قصد صلح كردن را نمود

25 - هنگاميكه قصد صلح كردن را نمود

( 25 ) خطبهء آن حضرت

هنگاميكه قصد صلح كردن را نمود

روايت شده : هنگاميكه معاوية بسوى عراق رفت ، امام آماده

نبرد شد ومردم را دعوت به جهاد كرد ، آنان از آن خوددارى كردند ، امام

حركت كرد تا به ساباط رسيد ، ودر آنجا شب را گذراند ، بامداد روز بعد

خواست أصحاب خود را امتحان نمايد واطاعتشان را نسبت به خود

بداند ، تا دوستانش از دشمنانش شناخته شوند ، وبا آگاهى به نبرد با

معاوية برخيزد ، دستور داد كه مردم را فرا خوانند ، هنگاميكه مردم اجتماع

كردند بر فراز منبر رفت وچنين گفت :

سپاس خداى را سزاست هر گاه ستايشگرى أو را سپاس گويد ،

وشهادت مى دهم كه معبودى جز خداوند نمى باشد ، هر گاه شاهدي بر آن

گواهى دهد ، وگواهى مى دهم كه محمد بنده ورسول اوست ، أو را به حق

ارسال كرد وبر وحيش امين شمرد .

اما بعد ، سوگند به خداوند اميد دارم كه به لطف ومنت پروردگار

بهترين اندرزگوى بندگاهش باشم وهرگز كينه اى از هيچ مسلمانى به دل

نمى گيرم ، ونسبت به كسى اراده بد ونيت ناروائى ندارم ، وشما آنچه را كه

در هماهنگى ويگانگى ناخوش داريد بهتر است از پراكندگى وتفرقه اى كه