صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٣

14 - در فضيلت أهل بيت

كه قادر نيست كلام خود را بيان نمايد ، اين سخن به گوش أمير المؤمنين

عليه السلام رسيد ، امام حسن عليه السلام را خواست وفرمود : اى پسر پيامبر مردم

كوفه در مورد تو سخنى مى گويند كه آن را زشت مىشمارم ، خود را به مردم

بنمايان ، امام حسن عليه السلام گفت : من هنگامى كه چشمانم به شما مى افتد

قادر به سخن گفتن نيستم ، آن حضرت فرمود : من به كنارى مى روم ، ندا

داده شد ومردم جمع شدند ، امام بالاى منبر رفت وخطبه اى بسيار كوتاه

وبليغ خواند ، كه مردم گريستند ، آنگاه فرمود :

اى مردم ! در سخن پروردگارتان بينديشيد كه فرموده : خداوند آدم

ونوح وخاندان إبراهيم وخاندان عمران را بر جهانيان برگزيد ، كه بعضي

از آنها فرزندان يكديگرند ، وخدا شنوا ودانا است .

پس ما فرزندان آدم ، واز تيره نوح ، واز برگزيدگان إبراهيم ، وسلاله

إسماعيل ، وخاندان محمديم صلى الله عليه وآله .

ما در ميان شما مانند آسمان برافراشته ، وزمين گسترده ، وخورشيد

درخشان ، وهمانند درخت زيتونى هستيم كه به شرق وغرب متمايل

نبوده وزيتونش بركت داده شده است .