صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٢٥

10 - در جنگ صفين براي تحريض مردم به جنگ

گرداند ، آنچه نامش بشمارش در نيايد ، وشكرش ادا نشود ، ووصف

وقولي به أو نرسد .

وما در راه خداوند براي شما غضبناك شديم ، چرا كه خداوند بر ما

منت نهاد آنگونه كه أو سزاوار آنست ، تا نعمتها وعطاها وبخششهايش را

شكر گذاريم ، سخنى كه در آن رضا وخشنودى به سوى خداوند بالا رود ،

وصداقت وراستى در آن نمودار باشد ، تا گفتارمان را تأييد گرداند ،

وسزاوار موارد افزونترى از خداوند باشيم ، سخنى كه زياد گردد ونابود

نشود .

هر اجتماعي كه با هدفى واحد فرآهم آمدند ، نيرو يافته وپيمانشان

استوار شد ، پس آماده جنگ با معاوية وسپاهيانش شويد كه بسوى شما

آمده است ، وبه خوارى نگرائيد كه ذلت وبندهاى دنيا را مىگسلد ، واقدام

بر جنگ موجب بزرگوارى وبر كنارى از شكست وذلت است ، چرا كه هر

گروهى از پذيرش خوارى امتناع ورزيدند خداوند دردها وناكاميشان را

بر مى دارد ، واز خوارى بدورشان مى سازد ، وبه حقيقت رهنمونشان

مى گرداند .

وآنگاه اين شعر را خواند :

از صلح آنچه را مى خواهى مى توانى گرفت ، ولى از نفسهاى جنگ

بيش از يك جرعه را نتوان نوشيد .