صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٠

مقدمه مؤلف

امام حسن عليه السلام در چنين حالت دردناكى با خاطري شكسته

وجسمي ناتوان در حالي كه شادابى ونشاط كودكى را از دست داده بود ،

به همراه مادرش به بيت الأحزان مى رفت وروزها را به ماتم واندوه سپرى

مى ساخت ، تا شايد از اندوه مادر بكاهد وناله اش را جان سوزتر ومؤثرتر به

گوش مردمان بي خبر برساند ، وچون شب فرا مى رسيد به همراه پدر

ومادرش به خانه بر مى گشت ، خانه اى كه خيمه وحشت وسراسيمگى بر

آن سايه افكنده بود ، وفقدان پيامبر آن را غمكده اى اندوهبار به نظر

مى آورد .

فاطمه عليها السلام فرا رسيدن مرگ را احساس كرد ، براي آنكه پيكرش

پوشيده بماند از أسماء بنت عميس خواست تابوتى براي أو بسازد ، وأو

نيز بنابر آنچه در حبشه ديده بود تابوتى را ساخت وحضور ايشان آورد ، در

اين هنگام براي اولين بار پس از مرگ پدر لبخندى بر لبان بي رنگ آن

محبوبهء خدا نقش بست .

در آخرين روز حيات حضرت زهرا عليها السلام حسنين در كنار قبر پيامبر

قرار داشتند ، آنگاه كه به خانه باز گشتند أو را در بستر ديدند ، از أسماء علت

را جويا شدند ، وأو خبر وفات مادرشان را به آنان داد ، اين دو كودك

دردمند در موجى از رنج فرو رفته وفرياد كنان به مسجد دويدند وخبر

جدائى مادرشان را به پدر مظلوم خود دادند .

آن حضرت در زمان شيخين

پس از مرگ فاطمه عليها السلام علي عليه السلام تنها ماند ويگانه ياور صريح