سيرى در الغدير ( فارسي ) — الصفحة ٦٣

3 - افترائات شهرستانى در " الملل والنحل "

كسى كه درباره مذاهب مىنويسد ، بيش از هر كس ديگر بايد مراقب باشد كه

مطالب نادرست وخلاف واقع در نوشته‌هايش راه نيابد ، چرا كه با نوشتن يك سخن

عارى از حقيقت ، آبروى ملتى بىگناه را مىتوان بر باد داد . شهرستانى نه تنها به اين

وظيفة بي توجه است بلكه در نوشته‌هاى خود دقيقا رفتارى ضد اين رويه را دارد .

نمونه‌هايى از امانتدارى شهرستانى را در ذيل مىخوانيم !

شهرستانى مىگويد :

1 - " متكلم شيعي ، هشام بن حكم مىگويد : على خدايى است واجب الاطاعه " .

2 - " هشام بن سالم ( شيعي ) مىگويد : خدا به صورت انساني است كه قسمت

بالايش تو خالى ومجوف ، وقسمت پائينش تو پر است . . . خدا داراى حواس پنجگانه است

ودست وپا وگوش وچشم ودهان دارد " .

3 - زرارة بن أعين ( شيعي ) مىگويد : خداوند قبل از خلق صفات نه عالم بوده

ونه قادر ، نه حي بوده ونه بصير ، نه مريد بوده ونه متكلم " .

4 - " أبو جعفر محمد بن نعمان ( شيعي ) مىگويد : خدا نوري است به شكل

انسان اما جسم نيست " .

5 - " يونس بن عبد الرحمن قمى ( شيعي ) فرشتگان را حامل عرش وعرش را

حامل پروردگار مىداند " . ( 25 )

. . . .

اعتقادات شيعه در كتب آنها درج است واين سؤال مطرح است كه چرا

شهرستانى اين أقوال را به يكى از اين كتابها ارجاع نمىدهد . كار سترگ علمي

شهرستانى در اين خلاصه مىشود كه دروغى را بسازد ، سپس به فردى از جمله متكلمين

شيعي نسبت بدهد ، وعاقبت مانند يك دلقك ، فرقه هشاميه وزراريه ويونسيه وغيره

بسازد . اين فرقه‌ها تا زمان شهرستانى كجا بودند ؟ ! هشام بن حكم تقريبا در سال 190

هجرى وفات يافته وشهرستانى كتاب " الملل والنحل " خود را بعد از سال 500 هجرى

( 25 ) الملل والنحل ج 2 / 185 - 188 .