سيرى در الغدير ( فارسي ) — الصفحة ٦١

بي اختيار از جناياتى كه نويسنده اين كتاب به نام شريف أدب نموده است شكوه

مىنمايد . بسيارى از مطالب أدبي مذهبي اين كتاب توهينى است به عالم أدب ومذهب .

عبارات ذيل نمونه‌اى از تراوشات طبع بيمار مؤلف آن است :

1 - " يكى از رؤساى تجار مىگفت : پير مردى بد اخلاق در كشتى با ما بود كه

هر گاه اسم شيعه مىآمد عصبانى مىشد - وبا چهره‌اى برافروخته - ابرو در هم

مىكشيد . به أو گفتم : هر دفعه كه اسم شيعه آمده عصبانى شده اى ، تو از چه چيز شيعه

بد ت مىآيد ؟ گفت : من از " شين " كه در أول اسم " شيعه " است نفرت دارم ، چون من

" شين " را جز در ابتداى كلمات زشت نديده‌ام ، از قبيل شر ، شوم ، شيطان ، شغب ( فتنه

وفساد ) ، شقاء ( بدبختى ) ، شفار ( نقص ) ، شرور ، شين ( عيب ) ، شوك ( خار ) ، شكوى ، شهره

( رسوايى وافتضاح ) ، شتم ( دشنام ) ، شح ( بخل ) .

أبو عثمان بحر الجاحظ كه اين داستان را نقل مىكرد گفت : " به اين ترتيب پايه

واساسى براي حقانيت شيعه وجود نخواهد داشت " . ( 18 )

2 - " رافضيان ( = شيعيان ) يهود أمت اسلام هستند وهمانطور كه يهود دشمن

مسيحيت است شيعيان هم دشمن اسلام مىباشند " .

3 - " رافضيان مانند يهوديان ريختن خون مسلمين را مباح مىدانند " .

4 - " يهوديان تورات را تحريف كردند وشيعيان قران را "

5 - " شيعيان مانند يهوديان گوشت شتر را نمىخورند " . 19

. . . .

چه بسيار خونهايى كه با همين افتراءها بر زمين ريخته شد وچه بسيار خانه‌هايى

كه به وسيله اين تهمتها ويران گرديد . اى كاش " ابن عبد ربه " قدرى از مزاح وقصه گويى پا

را فراتر مىگذاشت وقلم خويش را با اين گونه تهمتهاى ناروا ملوث نمىنمود ، هر كسى كه

مختصرترين اطلاعى درباره مذهب تشيع داشته باشد ، به خوبى مىتواند نسبت به اين سخنان " ابن

عبد ربه " قضاوت نمايد وميزان انصاف وارزش علمي كتاب أو را در يابد .

( 18 ) العقد الفريد ج 1 / 268 ، 269 . ( 19 ) العقد الفريد ج 1 / 268 .