سيرى در الغدير ( فارسي ) — الصفحة ٥٧

تاريخ نگارى واسلام شناسى مستشرقين !

مستشرقين در طول حيات اسلام - خصوصا در سده أخير - كتب بسيارى پيرامون

تاريخ اسلام تدوين نموده‌اند . هر چند كه بيشتر اين نوشته‌ها داراى ظاهري فريبنده است

ولى با كمي دقت وتأمل مىتوان به اين نتيجة رسيد كه تدوين بسيارى از اين كتابها ، يا

ناشيانه ويا با القاء اغراضى خاص توأم بوده است . در الغدير ضمن بررسى اين موضوع ،

يكى از اين نوشته‌ها به نام حيات محمد ( ص ) ( تأليف أميل درمنگام ) * مورد نقد وبررسى

قرار گرفته است .

غديريه زاهى

ابيات زير از غديريه أبو القاسم على زاهى ( متوفى 352 ) انتخاب شده است :

لا يهتدى إلى الرشاد من فحص * إلا إذا والى عليا وخلص

. . . ذاك الذي استوحش منه انس * ان يشهد الحق فشاهد البرص

إذ قال من يشهد بالغدير لي * فبادر السامع وهو قد نكص

فقال أنسيت فقال : كاذب * سوف ترى ما لا تواريه القمص

- كسى كه جوينده ( راه كمال و ) هدايت باشد - جز با دوستى خالصانه على -

هدايت نخواهد شد .

- . . . على كسى است كه انس بن مالك از شهادت دادن حقيقت درباره أو اجتناب نمود

ولذا ( به سبب نفرين آن حضرت ) مبتلا به مرض پيسى شد .

- اين واقعه هنگامى بروز كرد كه على گفت : چه كسى به طرفدارى از من حديث غدير را

شهادت مىدهد ؟ ( انس بن مالك با آنكه در غدير خم حضور داشت ) سخن على را شنيد

واز شهادت دادن خوددارى نمود .

- انس گفت : من ( غدير را ) به خاطر نمىآورم ! على ( أو را نفرين نمود و ) فرمود : اى دروغگو ، به زودى

( عيبى را در خود ) بيابى كه پيراهنت آن را نپوشاند .

اشعارى كه فوقا ذكر شد اشاره به داستانى دارد كه بسيارى از حفاظ أهل سنت

آن را نقل كرده‌اند . ( 1 ) خلاصه داستان اين است كه : روزى علي ( ع ) برفراز منبر به مردم

. EMILE DERMENGHAM *