رسالهء سير وسلوك ( تحفة الملوك ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦١

پانزدهم : خلوت

و فرمود : فرّ من النّاس فرارك من الأسد و الأفعى ، فانّهم كانوا دواء فصاروا داء . . .

و فرمود : ما من نبىّ و لا وصىّ إلا و اختار العزلة فى زمانه إمّا في ابتدائه او انتهائه .

و فرمود : كفّوا السنتكم و الزموا بيوتكم . [ 125 ]

و قضيه غار حراء بر اين مطلب دالّ است . و كريمهء : وَذَرِ الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَعِبا وَلَهْوا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيوةُ الدُّنْيا 6 : 70 ( سورهء انعام ، آيهء 70 ) بدان ناطق است و اين خلوت در همه حال راجح است .

و امّا خلوت خاصّ ، پس اگر چه در جميع عبادات و اذكار خالى از فضلى نيست و لكن در طائفه اى از اذكار كلاميّه بلكه در جميع آنها در نزد مشايخ طريقت شرط است . و مراد اهل او راد از خلوت اين قسم است . و شرط است در آن وحدت و دورى از محلّ ازدحام و غوغا و استماع صوت مشوّش حال و حلَّيّت مكان و طهارت

[ 125 ] - حديث كفّوا السنتكم را در « اصول كافى » ج 2 ص 225 و در « بحار الانوار » ج 15 جزء چهارم كه كتاب عشرت است در ص 140 با اسناد خود از كافى . و در « وسائل الشّيعة » ج 2 كتاب « الامر بالمعروف » در باب تحريم إذاعة الحقّ ص 507 از احمد بن محمّد بن خالد برقى روايت كرده است .