توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٧٤

احكام جنابت

يا بىشهوت ، با اختيار باشد يا بي اختيار .

( مسأله 352 ) : اگر رطوبتى از انسان خارج شود ونداند منى است يا

بول يا غير اينها ، چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده وبعد از بيرون آمدن آن

بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى را دارد ، واگر هيچ يك از اين سه نشانه

يا بعضي از اينها را نداشته باشد ، حكم منى را ندارد ، ولى در مريض لازم نيست

آن رطوبت با جستن بيرون آمده باشد ودر موقع بيرون آمدن بدن سست شود ،

بلكه اگر با شهوت بيرون آيد در حكم منى است .

( مسأله 353 ) : اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى

از سه نشانه‌اى كه د مسأله پيش گفته شد داشته باشد ، ونداند نشانه‌هاى ديگر

را داشته يا نه ، چنانچه پيش از بيرون آمدن آب وضو داشته مىتواند به همان

وضو اكتفا كند ، واگر وضو نداشته كافى است فقط وضو بگيرد ، وغسل بر أو

لازم نيست .

( مسأله 354 ) : مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ،

واگر بول نكند وبعد از غسل ، رطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند منى است يا

رطوبت ديگر ، حكم منى را دارد .

( مسأله 355 ) : اگر انسان با زنى جماع كند وبه اندازه ختنه‌گاه يا بيشتر

داخل شود ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشد يا نا بالغ ، اگر چه منى بيرون

نيايد هر دو جنب مىشوند .

( مسأله 356 ) : اگر شك كند كه به مقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه غسل

بر أو واجب نيست .

( مسأله 357 ) : اگر نعوذ بالله با حيواني نزديكى نمايد ومنى از أو

بيرون آيد غسل تنها كافى است ، واگر منى بيرون نيايد ، چنانچه پيش از وطى

وضو داشته باز هم غسل تنها كافيست ، واگر وضو نداشته احتياط واجب آنست