توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٠

شرايط صحت وضو

كرده نجس شود ، وضو صحيح است .

( مسأله 283 ) : اگر غير از أعضاء وضو جائى از بدن نجس باشد وضو

صحيح است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد احتياط

مستحب آنست كه أول آن را تطهير كند وبعد وضو بگيرد .

( مسأله 284 ) : اگر يكى از أعضاء وضو نجس باشد وبعد از وضو شك

كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، وضو صحيح است ولى جائى را

كه نجس بوده بايد آب بكشد .

( مسأله 285 ) : اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه

خون آن بند نمىآيد ، وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بعد از شستن اجزاء

صحيحه آن عضو با رعايت ترتيب موضع زخم يا بريدگى را در آب كر يا جارى

فرو برد ، وقدرى فشار دهد كه خون بند بيايد ، وانگشت خود را روى زخم يا

بريدگى در زير آب از بالا به پائين بكشد تا آب بر آن جارى شود ووضو صحيح

است .

( ( شرط هفتم ) ) : آن كه وقت براي وضو ونماز كافى باشد .

( مسأله 286 ) : هر گاه وقت بقدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام

نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براي

وضو وتيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد .

( مسأله 287 ) : كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد

قربت يا براي كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است ،

وهم چنين اگر براي خواندن آن نماز وضو بگيرد مگر آن كه قصد قربت براي

أو حاصل نشود .

( ( شرط هشتم ) ) : آن كه به قصد قربت يعنى براي خواست خداوند عالم

وضو بگيرد ، واگر براي خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است .