توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٦٧

احكام وقف

مثلا بگويد ، اين كتاب را بر طلاب علم وقف كردم ، وقف صحيح است . بلكه

وقف ، به عمل نيز محقق مىشود ، مثلا چنانچه حصيرى را به قصد وقف بودن در

مسجد بيندازد ، ويا ساختمانى را بطورى كه مساجد را به آن طور مىسازند به قصد

مسجد بودن بسازد وقفيت محقق مىشود . ودر موقوفات عامه مثل مسجد ومدرسه

يا چيزى كه براي عموم وقف كند ، يا مثلا بر فقرا يا سادات وقف نمايد ، قبول

كردن كسى در صحت وقف لازم نيست ، بلكه بنابر اظهر در موقوفات خاصه

مثل وقف بر فرزندان قبول نيز معتبر نيست .

( مسأله 2687 ) : اگر ملكي را براي وقف كردن معين كند وپيش از

آن كه وقف كند پشيمان شود ، يا بميرد ، وقف واقع نمىشود .

( مسأله 2688 ) : كسى كه مالي را وقف مىكند ، بايد از موقع وقف كردن

مال را براي هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف

باشد ، چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست . ونيز

اگر بگويد تا ده سال وقف باشد وبعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال وقف

باشد ، بعد ، پنج سال وقف نباشد ودوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست .

( مسأله 2689 ) : وقف خاص در صورتي صحيح است كه مال وقف را

به تصرف طبقه أول كساني كه براي آنها وقف شده يا وكيل ، يا ولى آنها بدهد ولى

اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف كند وبه قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود ،

از طرف آنان نگهدارى نمايد ، وقف صحيح است .

( مسأله 2690 ) : ظاهر اين است كه در أوقاف عامه از قبيل مدارس

ومساجد وأمثال اينها قبض معتبر نباشد ووقفيت به مجرد وقف نمودن محقق

مىشود .

( مسأله 2691 ) : وقف كننده بايد مكلف وعاقل وبا قصد واختيار باشد

وشرعا بتواند در مال خود تصرف كند ، بنابر اين سفيه ( يعنى كسى كه مال خود را