توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٩
احكام مالي كه انسان آنرا پيدا ميكند
است بردارد ، بعد بفهمد مال خودش نبوده ، احكامى كه در مسائل گذشته گفته
شد بر أو جارى است .
( مسأله 2585 ) : چيزى را كه پيدا كرده بايد بطورى اعلان كند ، كه
اگر صاحب آن بشنود احتمال معتنا به دهد ، كه آن چيز مال أو است . واين
امر بحسب اختلاف موارد فرق مىكند ، مثلا گاهى همين قدر كافى است كه
بگويد ( چيزى پيدا كرده‌ام ) ، ولى در بعضي موارد بايد جنس آن را نيز تعيين
كند مثلا بگويد ( قطعه‌اى طلا پيدا كرده‌ام ) ودر بعضي موارد بايد بعضي از
خصوصيات را اضافه كند ، مثلا بگويد : ( گوشواره‌اى طلا پيدا كرده‌ام ) ولى در
هر صورت بايد تمام خصوصيات را نگويد تا متعين نشود .
( مسأله 2586 ) : اگر كسى چيزى را پيدا كند ، وديگرى بگويد مال من
است ونشانه‌هاى آن را بگويد ، در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان داشته
باشد ، مال أو است ولازم نيست نشانه‌هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم
ملتفت آنها نيست بگويد .
( مسأله 2587 ) : اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به يك درهم برسد ، چنانچه
اعلان نكند ودر مسجد ، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد ،
وآن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن
است .
( مسأله 2588 ) : هر گاه چيزى را پيدا كند كه تا يك سال نمىماند ، بايد تا
آخرين زماني كه باقي مىماند - البتة با حفظ تمام خصوصياتى كه در قيمتش
دخالت دارند - آن را حفظ كند واحتياط لازم آنست كه در طي اين مدت أو را
اعلان كند وچنانچه صاحبش پيدا نشد ، بايد با اجازه حاكم شرع يا وكيل أو
- بنابر احتياط - قيمت آن را معين كند وبفروشد وپولش را نگهدارد واعلان
را ادامه دهد واگر تا يك سال صاحبش پيدا نشد بايد به آنچه در مسأله ( 2577 )