توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٨

احكام مالي كه انسان آنرا پيدا ميكند

از طرف صاحبش صدقه داده باشد ، صاحبش مخير است بين آن كه به صدقه

راضى شده ، يا عوض مالش را مطالبه كند وثواب صدقه براي تصدق كننده

باشد .

( مسأله 2579 ) : كسى كه مالي را پيدا كرده ، اگر عمدا بدستورى كه

گفته شد اعلان نكند ، گذشته از اين كه معصيت كرده ، چنانچه احتمال دهد

كه مفيد باشد ، باز هم واجب است اعلان كند .

( مسأله 2580 ) : اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى پيدا كند كه نشانه‌دار

باشد وقيمت آن به مقدار يك درهم برسد ولى أو مىتواند اعلان نمايد - بلكه

واجب است كه اعلان نمايد اگر آن چيز را از بچه يا ديوانه گرفته باشد -

واگر يك سال اعلان كرد وصاحب مال پيدا نشد بايد به آنچه در مسأله ( 2577 )

گفته شد عمل نمايد .

( مسأله 2581 ) : اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند ، از پيدا

شدن صاحب مال نا اميد شود ، بايد با اذن حاكم شرع - بنابر احتياط - آن را

صدقه بدهد .

( مسأله 2582 ) : اگر در بين سالى كه اعلان مىكند ، مال از بين برود ،

چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، يا تعدى ، يعنى زياده‌روى كرده باشد ،

عوض آن را براي صاحبش ضامن است وبايد اعلان را ادامه دهد ، واگر كوتاهى

نكرده وزياده‌روى هم ننموده چيزى بر أو واجب نيست .

( مسأله 2583 ) : اگر مالي را كه نشانه دارد وقيمت آن به يك درهم

مىرسد در جائى پيدا كند كه معلوم است بواسطة اعلان ، صاحب آن پيدا

نمىشود ، بايد از روز أول آن را از طرف صاحبش به فقراء - با اذن حاكم شرع

بنابر احتياط لازم - صدقه بدهد ونبايد صبر نمايد تا سال تمام شود .

( مسأله 2584 ) : اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو