توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١

2 - زمين

وبا راه رفتن روى فرش ، حصير وسبزه كفه پا وته كفش نجس پاك نمىشود .

( مسأله 185 ) : پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بواسطة راه رفتن

روى اسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است .

( مسأله 186 ) : براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است مقدار

پانزده ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن

پا به زمين نجاست بر طرف شود .

( مسأله 187 ) : لازم نيست كف پا وته كفش نجس‌تر باشد ، بلكه اگر

خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود .

( مسأله 188 ) : بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك

شد ، مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .

( مسأله 189 ) : كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا

زانوى أو نجس شود ، پاك شدن آن با راه رفتن محل اشكال است . وهمچنين

است ته عصا ، ته پاى مصنوعى ، نعل چهار پايان ، چرخ اتومبيل ودرشكه ومانند

اينها .

( مسأله 190 ) : اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از

نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد ، اگر چه

احتياط مستحب آنست كه بقدرى راه بروند كه آنها هم بر طرف شوند .

( مسأله 191 ) : توى كفش بواسطة راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن

كف جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال است مگر اين كه كف آن از چرم يا

مانند آن باشد .