توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٧

مسائل متفرقة زكاة

داشته باشد ، واز حاكم شرع بنابر احتياط لازم اجازه بگيرد .

( مسأله 1991 ) : انسان نمىتواند از زكات ملك بخرد ، وبر أولاد خود يا

بر كساني كه مخارج آنان بر أو واجب است وقف نمايد كه عايدى آن را

به مصرف مخارج خود برسانند .

( مسأله 1992 ) : انسان مىتواند براي رفتن به حج وزيارة ومانند اينها

از سهم سبيل الله زكات بگيرد ، اگر چه فقير نباشد ، يا اين كه به مقدار خرج

سالش زكات گرفته باشد ، ولى اين در صورتي است كه رفتن أو به حج يا زيارة

ومانند اينها داراى منفعت عامه باشد ، وبنابر احتياط از حاكم شرع براي

صرف زكات در آن اذن بگيرد .

( مسأله 1993 ) : اگر مالك فقيرى را وكيل كند كه زكات مال أو را بدهد

چنانچه آن فقير احتمال بدهد كه قصد مالك اين بوده كه خود آن فقير از زكات

بر ندارد ، نمىتواند چيزى از آن را براي خودش بردارد واگر يقين داشته باشد

كه قصد مالك اين نبوده ، مىتواند براي خودش هم بردارد .

( مسأله 1994 ) : اگر فقير شتر وگاو وگوسفند وطلا ونقره را بابت زكات

بگيرد ، چنانچه شرطهائى كه براي واجب شدن زكات گفته شد ، در آنها جمع

شود ، بايد زكات آنها را بدهد .

( مسأله 1995 ) : اگر دو نفر در مالي كه زكات آن واجب شده با هم

شريك باشند ، ويكى از آنها زكات قسمت خود را بدهد وبعد مال را تقسيم كنند ،

هر چند بداند شريكش زكات سهم خود را نداده وبعدا نيز نمىدهد تصرف أو در

سهم خودش اشكال ندارد .

( مسأله 1996 ) : كسى كه خمس يا زكات بدهكار است وكفاره ونذر

ومانند اينها هم بر أو واجب است وقرض هم دارد ، چنانچه نتواند همه آنها را

بدهد ، اگر مالي كه خمس يا زكات آن واجب شده ، از بين نرفته باشد ، بايد