توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٠١

شرائط كسانيكه مستحق زكاتند

( مسأله 1953 ) : به فقيرى كه گدائى مىكند مىشود زكات داد . ولى به

كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند ، نبايد زكات داد . بلكه احتياط آنست

به كسى كه دادن زكات موجب ترغيب أو در معصيت مىشود هر چند خود آن را

در معصيت صرف نمىنمايد زكات داده نشود .

( مسأله 1954 ) : به كسى كه شراب‌خوار است يا نماز نمىخواند

همچنين به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا بجا مىآورد احتياط واجب آنست

كه زكات ندهند .

( مسأله 1955 ) : به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد

اگر چه مخارج أو بر انسان واجب باشد ، مىشود قرضش را از زكات داد .

( مسأله 1956 ) : انسان نمىتواند مخارج كساني را كه مثل أولاد

خرجشان بر أو واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ،

ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .

( مسأله 1957 ) : اگر انسان زكات را به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر

وكلفت خود نمايد اشكال ندارد .

( مسأله 1958 ) : پدر نمىتواند از سهم سبيل الله كتابهاى علمي وديني

كه مورد احتياج پسر است بخرد ودر معرض استفاده أو قرار دهد ، مگر آن كه

مصلحت عامه اقتضاى اين كار را داشته باشد ، واز حاكم شرع بنابر احتياط

اجازه بگيرد .

( مسأله 1959 ) : پدرى كه تمكن تزويج پسرش را ندارد مىتواند از

زكات براي پسرش زن بگيرد ، وهم چنين است پسر نسبت به پدر .

( مسأله 1960 ) : به زنى كه شوهرش مخارج أو را مىدهد وزنى كه

شوهرش خرجى أو را نمىدهد ، ولى مىتواند - هر چند به مراجعه حاكم شرع -

أو را به دادن خرجى مجبور كند ، نمىشود زكات داد .