توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٨

مصرف زكاة

در مسائل آينده گفته خواهد شد .

( مسأله 1934 ) : احتياط واجب آنست كه فقير يا مسكين بيشتر از

مخارج سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد ، واگر مقدارى پول يا جنس دارد ،

فقط به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد .

( مسأله 1935 ) : كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را

مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج يك سال أو

هست يا نه ، نمىتواند زكات بگيرد .

( مسأله 1936 ) : صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج

سالش كمتر است ، مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست

ابزار كار ، يا ملك ، يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .

( مسأله 1937 ) : فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر

خانه‌اى دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا وسيله سواري دارد چنانچه بدون

اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد

وهمچنين است أثاث خانه ، وظرف ، ولباس تابستانى ، وزمستانى ، وچيزهائى كه

به آنها احتياج دارد ، وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ،

مىتواند از زكات خريدارى نمايد .

( مسأله 1938 ) : فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست

بنابر احتياط واجب نمىتواند با گرفتن زكات زندگى كند ، ولى تا وقتي مشغول

ياد گرفتن است ، مىتواند زكات بگيرد .

( مسأله 1939 ) : به كسى كه قبلا فقير بوده ومىگويد فقيرم ، اگر چه

انسان از گفته أو اطمينان پيدا نكند مىشود زكات داد ، ولى كسى كه معلوم نباشد ،

قبلا فقير بوده يا نه نمىتوان بنابر احتياط تا وقتي كه اطمينان به فقرش حاصل

نشود ، به أو زكات داد .