توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٨

نصاب طلا

نصاب طلا

واجب شده اگر بميرد ، بايد أول تمام زكات را از مالي كه زكات آن واجب شده

بدهند بعد قرض أو را ادا نمايند .

( مسأله 1902 ) : كسى كه بدهكار است وگندم يا جو يا خرما يا انگور

هم دارد ، اگر بميرد وپيش از آن كه زكات اينها واجب شود ، ورثه قرض أو را از

مال ديگر بدهند ، هر كدام كه سهمشان به اندازه نصاب برسد بايد زكات بدهد

واگر پيش از آن كه زكات اينها واجب شود ، قرض أو را ندهند ، چنانچه مال ميت

فقط به اندازه بدهى أو باشد ، واجب نيست زكات را بدهند ، واگر مال ميت بيشتر

از بدهى أو باشد ، در صورتي كه بدهى أو به قدريست كه اگر بخواهند ادا نمايند ،

بايد مقدارى از گندم وجو وخرما وانگور را هم به طلبكار بدهند ، آنچه را به طلبكار

مىدهند ، زكات ندارد ، ودر بقيه مال هر كدام از ورثه كه سهمش به اندازه نصاب

شود بايد ، زكات آن را بدهد .

( مسأله 1903 ) : اگر گندم وجو وخرما وكشمشى كه زكات آنها واجب

شده خوب وبد دارد ، احتياط واجب آنست كه زكات هر كدام از خوب وبد را

از خود آنها بدهد .

نصاب طلا

( مسأله 1904 ) : طلا دو نصاب دارد ، نصاب أول آن بيست مثقال

شرعي است كه هر مثقال آن ( 18 ) نخود است ، پس وقتي كه طلا به بيست

مثقال شرعي كه پانزده مثقال معمولى است برسد ، اگر شرايط ديگر را هم كه

گفته شد داشته باشد ، انسان بايد يك چهلم آن را - كه نه نخود مىشود - از بابت

زكات بدهد واگر به اين مقدار نرسد ، زكات آن واجب نيست ، ونصاب دوم آن چهار

مثقال شرعي است كه سه مثقال معمولى مىشود ، يعنى اگر سه مثقال به پانزده