توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٩

مصرف خمس

( مسأله 1849 ) : به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است ،

اگر انسان يقين يا اطمينان به خلاف نداشته باشد ، مىشود خمس داد .

( مسأله 1850 ) : كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد

به أو خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگران

بر آن زن واجب باشد ، ونتواند مخارج آنان را بدهد ، جائز است انسان خمسش

را به آن زن بدهد ، كه به مصرف آنان برساند ، وهم چنين است دادن خمس به أو كه

در نفقات غير واجبه‌اش صرف نمايد .

( مسأله 1851 ) : اگر مخارج سيد يا سيده‌اى كه زن انسان نيست بر

انسان واجب باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند خوراك وپوشاك وسائر

نفقات واجبه أو را از خمس بدهد ولى اگر مقدارى خمس به أو بدهد كه به مصرف

ديگرى ( ( غير از نفقات واجبه ) ) برساند مانعى ندارد .

( مسأله 1852 ) : به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است

وأو نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد يا دارد ونمىدهد مىشود خمس داد .

( مسأله 1853 ) : احتياط واجب آنست كه بيشتر از مخارج يك سال

به يك سيد فقير خمس ندهند .

( مسأله 1854 ) : اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد ، ويقين يا

اطمينان داشته باشد كه بعدا نيز پيدا نمىشود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن

مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ،

ومىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد ، واگر خمس از بين برود ، چنانچه

در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد ، واگر كوتاهى نكرده ،

چيزى بر أو واجب نيست .

( مسأله 1855 ) : هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ، اگر چه يقين

يا اطمينان داشته باشد ، كه پيدا مىشود ونگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق