توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٦

كسانيكه روزه بر آنها واجب نيست

أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست . ولى در صورت دوم بايد براي هر روز

يك مد طعام - گندم يا جو يا نان ومانند اينها - به فقير بدهد .

( مسأله 1735 ) : كسى كه بواسطة پيرى روزه نگرفته اگر بعد از ماه

رمضان بتواند روزه بگيرد ، احتياط مستحب آن است كه قضاى روزه‌هائى را

كه نگرفته است بجا آورد .

( مسأله 1736 ) : اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود ، ونمىتواند

تشنگى را تحمل كند ، يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ولى

در صورت دوم بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ، واحتياط مستحب

آنست كه بيشتر از مقدارى كه ناچار است آب نياشامد ، وچنانچه بعد بتواند

روزه بگيرد ، بنابر احتياط مستحب روزه‌هائى را كه نگرفته قضا نمايد .

( مسأله 1737 ) : زنى كه زائيدن أو نزديك است وروزه براي خودش يا

حملش ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، وبايد براي هر روز يك مد طعام

به فقير بدهد ، ودر هر دو صورت روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد .

( مسأله 1738 ) : زنى كه بچه شير مىدهد وشير أو كم است چه مادر

بچه يا دايه أو باشد ، يا بي اجرت شير دهد ، اگر روزه براي خودش يا بچه‌اى

كه شير مىدهد ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، وبايد براي هر روز يك مد

طعام به فقير بدهد ، ودر هر دو صورت روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد ،

ولى بنابر احتياط واجب اين حكم اختصاص به موردى دارد كه شير دادن بچه

منحصر به همين راه باشد ، واما اگر راه ديگرى براي شير دادن بچه باشد - مثلا

اين كه چند زن در شير دادن أو شركت كنند - ثبوت اين حكم محل اشكال

است .