توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٥١

احكام روزهء قضا

( مسأله 1706 ) : اگر براي عذرى چند روز روزه نگيرد ، وبعد شك كند

كه چه وقت عذر أو بر طرف شده ، واجب نيست مقدار بيشترى را كه احتمال

مىدهد روزه نگرفته ، قضا نمايد ، مثلا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت

كرده ونمىداند پنجم رمضان از سفر برگشته يا ششم ، ويا اين كه

مثلا در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كرده وبعد از رمضان

برگشته ونمىداند كه بيست وپنجم رمضان مسافرت كرده يا بيست وششم ، در

هر دو صورت مىتواند مقدار كمتر يعنى پنج روز را قضا كند ، اگر چه احتياط

مستحب آنست كه مقدار بيشتر يعنى شش روز را قضا نمايد .

( مسأله 1707 ) : اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد ، قضاى

هر كدام را كه أول بگيرد مانعى ندارد ، ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ

باشد ، مثلا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد وپنج روز هم بر رمضان

مانده باشد بهتر آنست كه أول قضاى رمضان آخر را بگيرد .

( مسأله 1708 ) : اگر قضاى روزه چند ماه رمضان بر أو واجب باشد ،

ودر نيت معين نكند روزه‌اى را كه مىگيرد ، قضاى كدام ماه رمضان است قضاى

سال آخرى حساب نمىشود .

( مسأله 1709 ) : در قضاى روزه رمضان مىتواند ، پيش از ظهر روزه

خود را باطل نمايد ، ولى اگر وقت قضا تنگ باشد بهتر آنست كه باطل ننمايد .

( مسأله 1710 ) : اگر قضاى روزه ميتى را گرفته باشد ، بهتر آنست كه

بعد از ظهر روزه را باطل نكند .

( مسأله 1711 ) : اگر بواسطة مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزه رمضان

را نگيرد وپيش از گذشت زماني كه بتواند آن روزه‌هائى را كه نگرفته قضا كند

بميرد ، آن روزها قضا ندارند .

( مسأله 1712 ) : اگر بواسطة مرضى روزه رمضان را نگيرد ، ومرض أو