توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣١
احكام نجاسات
احكام نجاسات
آنجا بجاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود ، واگر عرق
بجاى ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است .
( مسأله 133 ) : أخلاط غليظى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون
داشته باشد جائى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است . پس اگر به بيرون
دهان يا بيني برسد مقدارى كه انسان يقين دارد جاى نجس أخلاط به آن رسيده
نجس است ، ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه پاك مىباشد .
( مسأله 134 ) : اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين
نجس بگذارند ، چنانچه از جريان بيفتد وآب زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه
يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آب آفتابه با فشار جريان
داشته باشد نجس نمىشود .
( مسأله 135 ) : اگر چيزى داخل بدن شود وبه نجاست برسد ، در
صورتي كه بعد از بيرون آمدن آلوده به نجاست نباشد پاك است . پس اگر أسباب
اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود ، يا سوزن وچاقو ومانند اينها در بدن
فرو رود وبعد از بيرون آمدن به نجاست آلوده نباشد نجس نيست . وهمچنين
است آب دهان وبيني اگر در داخل به خون برسد وبعد از بيرون آمدن به خون
آلوده نباشد .
احكام نجاسات
( مسأله 136 ) : نجس كردن خط وورق قرآن در صورتي كه مستلزم
هتك باشد بي اشكال حرام است ، واگر نجس شود بايد فورا آن را آب بكشند .
بلكه بنابر احتياط واجب در غير فرض هتك نيز نجس كردن آن حرام وآب
كشيدن واجب است .