توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٢

نماز جماعت

امام در طرفي كه بلند تر است بايستد ، در صورتي كه سراشيبى آن زياد نباشد ،

وطورى باشد كه به آن زمين مسطح بگويند مانعى ندارد .

( مسأله 1425 ) : اگر جاى مأموم بلندتر از جاى امام باشد اشكال

ندارد ولى اگر بقدرى بلند تر باشد كه نگويند اجتماع كرده‌اند جماعت صحيح

نيست .

( مسأله 1426 ) : اگر بين كساني كه در يك صف ايستاده‌اند بچه مميز

يعنى بچه‌اى كه خوب وبد را مىفهمد ، فاصله شود چنانچه ندانند نماز أو باطل

است مىتوانند اقتدا كنند .

( مسأله 1427 ) : بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز ، وتكبير

گفتن آنان نزديك باشد ، كسى كه در صف بعد ايستاده ، مىتواند تكبير بگويد

ولى احتياط مستحب آنست كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود .

( مسأله 1428 ) : اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است

در صفهاى بعد نمىتواند اقتدا كند ، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه

مىتواند اقتدا نمايد .

( مسأله 1429 ) : هر گاه بداند نماز امام باطل است ، مثلا بداند امام

وضو ندارد اگر چه خود امام ملتفت نباشد ، نمىتواند به أو اقتدا كند .

( مسأله 1430 ) : اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده ، يا

كافر بوده ، يا به جهتي نمازش باطل بوده ، مثلا بي وضو نماز خوانده ، نمازش

صحيح است .

( مسأله 1431 ) : اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، چنانچه

به نشانه‌هائى اطمينان پيدا كند كه اقتدا كرده مثل اين كه در حالي باشد ، كه

وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد ، بايد نماز را به جماعت

تمام كند ودر غير اين صورت ، بايد نماز را به نيت فرادى تمام نمايد .