توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨١

نماز مسافر

باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته

است .

( مسأله 1309 ) : اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام

نيست ، وبايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1310 ) : اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش در

حال رفتن تمام است ، ودر برگشتن قصر است در صورتي كه به حد مسافت باشد

ومانند رفتن براي شكار نباشد ، وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش

شكسته است ، وهم چنين است اگر براي كسب وزياد كردن مال برود ، اگر چه

در اين صورت احتياط آنست كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .

( مسأله 1311 ) : كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر

برمىگردد ، اگر برگشتن به تنهائى هشت فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند

واحتياط مستحب آنست كه در صورتي كه توبه نكرده هم شكسته وهم تمام

بخواند .

( مسأله 1312 ) : كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه

از قصد معصيت برگردد ، خواه باقيمانده راه به تنهائى يا مجموع رفت وبرگشت

از آنجا هشت فرسخ باشد يا نه ، بايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1313 ) : كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه

قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى

نمازهائى را كه شكسته خوانده صحيح است .

( شرط ششم ) آن كه از كساني نباشد كه جاى معنى ندارد وخانه‌شان

همراه خودشان است مانند صحرانشينهائى كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر

جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند ، مىمانند ، وبعد از چندى بجاى

ديگر مىروند ، پس اين گونه افراد در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .