توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٩

نماز مسافر

( مسأله 1300 ) : اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد مردد شود كه

بقيه راه را برود يا نه ، ودر موقعى كه مردد است مقدارى راه برود وبعد تصميم

بگيرد كه هشت فرسخ ديگر برود ، ويا تا جائى برود كه رفت وبرگشتنش هشت

فرسخ شود ، چه همان روز يا شب از آنجا برگردد يا برنگردد وبخواهد كمتر

از ده روز در آنجا بماند ، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1301 ) : اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد مردد شود كه

بقيه راه را برود يا نه ، ودر موقعى كه مردد است مقدارى راه برود وبعد تصميم

بگيرد كه بقيه راه را برود ، چنانچه باقيمانده سفر أو كمتر از هشت فرسخ باشد

بايد نماز را تمام بخواند ، مگر در صورتي كه مسافتى را كه قبل از تردد طي

كرده با مسافت باقيمانده بعد از تردد ، به مقدار هشت فرسخ باشد كه در اين

فرسخ بنابر اظهر بايد نماز را شكسته بجا آورد .

( شرط چهارم ) آن كه نخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطن

خود بگذرد ودر آنجا توقف كند يا ده روز يا بيشتر در جائى بماند ، پس كسى

كه مىخواهد پيش از رسيدن بهشت فرسخ از وطنش بگذرد ودر آن توقف كند ،

يا ده روز در محلى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند .

( مسأله 1302 ) : كسى كه نمىداند پيش از رسيدن بهشت فرسخ از

وطنش مىگذرد ودر آن توقف مىكند ، يا نه يا ده روز در محلى قصد أقامت مىنمايد

يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .

( مسأله 1303 ) : كسى كه مىخواهد پيش از رسيدن بهشت فرسخ از

وطنش بگذرد ، ودر آن توقف كند ، يا ده روز در محلى بماند ، ونيز كسى كه مردد

است كه از وطنش بگذرد يا ده روز در محلى بماند ، اگر از ماندن ده روز يا

گذشتن از وطن منصرف شود ، باز هم بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر

باقيمانده راه هر چند با برگشتن هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته