توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٨

نماز مسافر

يا گمان داشته باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود وسفر

نمىكند بايد نماز را تمام بخواند .

( مسأله 1295 ) : كسى كه در سفر در اختياري ديگرى است ، اگر

اطمينان ندارد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا نشود وسفر بكند ،

بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر اطمينان دارد اگر چه احتمال بسيار ضعيفى

مىدهد كه مانعى براي سفر أو پيش آيد ، بايد نماز را شكسته بخواند .

( شرط سوم ) آن كه در بين راه از قصد خود بر نگردد ، پس اگر پيش از

رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد ، يا مردد شود ، بايد نماز را تمام

بخواند .

( مسأله 1296 ) : اگر بعد از پيمودن مقدارى از راه كه با برگشتن

هشت فرسخ مىشود از مسافرت منصرف شود ، چنانچه تصميم داشته باشد كه

همانجا بماند يا بعد از ده روز برگردد يا در برگشتن وماندن مردد باشد ، بايد

نماز را تمام بخواند .

( مسأله 1297 ) : اگر بعد از پيمودن مقدارى از راه كه با برگشتن هشت

فرسخ مىشود از مسافرت منصرف شود ، وتصميم داشته باشد كه برگردد ، بايد

نماز را شكسته بخواند ، اگر چه بخواهد كمتر از ده روز در آنجا بماند .

( مسأله 1298 ) : اگر براي سفري هشت فرسخى به طرف محلى حركت

كند ، وبعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد جاى ديگرى برود ، چنانچه از محل

أولى كه حركت كرده تا جائى كه مىخواهد برود ، هشت فرسخ باشد ، بايد نماز

را شكسته بخواند .

( مسأله 1299 ) : اگر پيش از آن كه هشت فرسخ را طي كند مردد شود

كه بقيه راه را برود يا نه ، ودر موقعى كه مردد است راه نرود وبعد تصميم بگيرد

كه بقيه راه را برود ، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند .