توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٧

دستور نماز احتياط

بخواند . واگر كارى كه نماز را باطل مىكند بجا آورده ، يا بين نماز وشك أو زياد

طول كشيده بنابر احتياط لازم بايد نماز را دوباره بخواند .

( مسأله 1236 ) : اگر در نماز احتياط ، بجاى يك ركعت دو ركعت

بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، وبايد دوباره أصل نماز را بخواند وهمچنين

است - بنابر احتياط لازم - اگر در نماز احتياط ركنى را اضافه كند .

( مسأله 1237 ) : موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از

كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد ، واگر محلش

گذشته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه

چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند ، واگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1238 ) : اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ،

چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر

طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلا موقعى

كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت

خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا

بگذارد كه دو ركعت خوانده ، واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ،

چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت

خوانده است .

( مسأله 1239 ) : اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوا كم

يا زياد شود ، سجده سهو ندارد .

( مسأله 1240 ) : اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از

اجزاء يا شرائط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1241 ) : اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش

كند ودر جاى خود تداركش ممكن نباشد ، احتياط واجب آنست كه بعد از سلام