توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٩

6 - شك در نماز مستحبى

چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد مثلا

اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد

كه دو ركعت خوانده است . واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلا

شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش

صحيح است .

( مسأله 1203 ) : كم شدن ركن نافله را باطل مىكند ، ولى زياد شدن

ركن آن را باطل نمىكند . پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند وموقعى

يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد ودوباره

آن ركن را بجا آورد ، مثلا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره حمد را

نخوانده بايد برگردد وحمد را بخواند ودوباره به ركوع رود .

( مسأله 1204 ) : اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن

باشد يا غير ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد ، واگر محل آن

گذشته به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1205 ) : اگر در نماز مستحبى دو ركعتي گمانش به سه ركعت يا

بيشتر برود ، بايد اعتنا نكند ، ونمازش صحيح است . واگر گمانش به دو ركعت

يا كمتر برود ، بايد بنابر احتياط واجب به همان گمان عمل كند ، مثلا اگر

گمانش به يك ركعت مىرود ، بايد احتياطا يك ركعت ديگر بخواند .

( مسأله 1206 ) : اگر در نماز نافله كارى كند كه براي آن در نماز

واجب سجده سهو واجب مىشود ، يا يك سجده را فراموش نمايد ، لازم نيست

بعد از نماز ، سجده سهو يا قضاى سجده را بجا آورد .

( مسأله 1207 ) : اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ،

چنانچه آن نماز مثل نماز جعفر طيار وقت معين نداشته باشد بنا بگذارد كه

نخوانده است ، وهمچنين است اگر مثل نافله يوميه وقت معين داشته باشد