توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٤

1 - شك در چيزيكه محل آن گذشته است

به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1179 ) : اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب

آن مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1180 ) : اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع

كرده يا نه ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا

نكند .

( مسأله 1181 ) : اگر در حال برخواستن شك كند كه سجده يا تشهد

را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1182 ) : كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى

كه حمد يا تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه

بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ،

شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .

( مسأله 1183 ) : اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا

نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر

پيش از خواندن تشهد شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد ،

وچنانچه بعد يادش بيايد كه آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده نمازش

بنابر احتياط لازم باطل است .

( مسأله 1184 ) : اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ،

چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش

از خواندن سوره شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد حمد را بخواند واگر

بعد از انجام آن يادش بيايد كه آن را بجا آورده ، چون ركن زياد نشده نمازش

صحيح است .

( مسأله 1185 ) : اگر شك كند كه ركنى را بجا آورده يا نه مثلا مشغول ،