توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢١

ركوع

حال ناچارى گفتن يك ( ( سبحان الله ) ) كافى است .

( مسأله 1038 ) : ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود .

ومستحب است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند .

( مسأله 1039 ) : در حال ركوع بايد بدن نمازگزار آرام باشد ، أو نبايد

بدن خود را به اختيار بطورى حركت دهد كه از حال آرام بودن خارج شود حتى

- بنابر احتياط - اگر مشغول به ذكر واجب هم نباشد .

( مسأله 1040 ) : اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، بي

اختيار بقدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بهتر اين است

كه بعد از آرام گرفتن بدن ، دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه

از حال آرام بودن بدن خارج نشود ، يا انگشتان را حركت دهد ، ضررى ندارد .

( مسأله 1041 ) : اگر پيش از آن كه به مقدار ركوع خم شود وبدن آرام

گيرد ، عمدا ذكر ركوع را بگويد ، نمازش باطل است .

( مسأله 1042 ) : اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمدا سر از

ركوع بردارد نمازش باطل است ، واگر سهوا سر بردارد ، چنانچه پيش از آن كه

از حال ركوع خارج شود ، يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد آرام

بگيرد وذكر را بگويد ، واگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد

نمازش صحيح است .

( مسأله 1043 ) : اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند ، احتياط

مستحب آن است كه بقيه آن را در حال برخاستن بگويد .

( مسأله 1444 ) : اگر بواسطة مرض ومانند آن در ركوع آرام نگيرد ،

نمازش صحيح است ، ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ، ذكر

واجب را به نحوى كه گذشت بگويد .

( مسأله 1045 ) : هر گاه نتواند به اندازه ركوع خم شود ، بايد به چيزى