توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٣٣

احكام دفن

( مسأله 628 ) : دفن مسلمان در جائى كه بىاحترامى به أو باشد ، مانند

جائى كه خاكروبه وكثافت مىريزند ، جايز نيست .

( مسأله 629 ) : دفن ميت در جاى غصبى ودر زمينى كه مثل مسجد

براي غير دفن كردن وقف شده ، جايز نيست .

( مسأله 630 ) : نبش قبر مرده‌اى براي آن كه مرده ديگر در آن دفن شود

جايز نيست ، مگر آن كه قبر كهنه شده وميت أولى به كلى از بين رفته باشد .

( مسأله 631 ) : چيزى كه از ميت جدا مىشود ، اگر چه مو وناخن

ودندانش باشد بايد با أو دفن شود ، وچنانچه آن چيز بعد از دفن شدن ميت

پيدا شود بنابر احتياط لازم اگر چه مو يا ناخن يا دندانش باشد بايد در جائى

جدا دفن شود . ودفن ناخن ودندانى كه در حال زندگى از انسان جدا مىشود ،

مستحب است .

( مسأله 632 ) : اگر كسى در چاه بميرد وبيرون آوردنش ممكن نباشد ،

بايد در چاه را ببندند وهماه چاه را قبر أو قرار دهند .

( مسأله 633 ) : اگر بچه در شكم مادر بميرد وماندنش در رحم براي

مادر خطر داشته باشد ، بايد به آسانترين راه أو را بيرون آورند ، وچنانچه ناچار

شوند كه أو را قطعه قطعه كنند اشكال ندارد ، ولى بايد بوسيلة شوهرش اگر

أهل فن است ، أو را بيرون بياورند ، واگر ممكن نيست ، زنى كه أهل فن باشد

أو را بيرون آورد واگر اين هم ممكن نيست ، مرد محرمى كه أهل فن باشد واگر

آن هم ممكن نشود ، مرد نامحرمى كه أهل فن باشد بچه را بيرون بياورد ، ودر

صورتي كه آن هم پيدا نشود كسى كه أهل فن نباشد مىتواند بچه را بيرون آورد .

( مسأله 634 ) : هر گاه مادر بميرد وبچه در شكمش زنده باشد ، اگر

چه اميد زنده ماندن طفل را نداشته باشند ، بايد هر جائى را كه براي سلامتى

بچه بهتر است بشكافند ، وبچه را بيرون آورند ودوباره بدوزند .