توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٣

مراتب امر به معروف ونهى از منكر

مراتب ديگر ، نتواند از معصيت بطور كلى ويا بيش از اين مقدار جلوگيرى كند .

مسأله 2875 - مرتبه دوم از امر به معروف ونهى از منكر ، امر ونهى به زبان

است ، پس با احتمال تأثير وحصول شرايط گذشته ، واجب است أهل معصيت را

نهى كنند ، وتارك واجب را امر كنند به آوردن واجب .

مسأله 2876 - اگر احتمال بدهد كه با موعظه ونصيحت ، معصيت كار ترك

مىكند معصيت را ، لازم است اكتفا به آن ، ونبايد از آن تجاوز كند .

مسأله 2877 - اگر مىداند كه نصيحت تأثير ندارد ، واجب است با احتمال

تأثير امر ونهى الزامي كند ، واگر تأثير نمىكند مگر با تشديد در گفتار وتهديد بر

مخالفت ، لازم است لكن بايد از دروغ ومعصيت ديگر احتراز شود .

مسأله 2878 - جايز نيست براي جلوگيرى از معصيت ، ارتكاب معصيت مثل

فحش ودروغ واهانت ، مگر آن كه معصيت ، از چيزهايى باشد كه مورد اهتمام

شارع مقدس باشد وراضى نباشد به آن به هيچ وجه ، مثل قتل نفس محترمه ، در

اين صورت بايد جلوگيرى كند به هر نحو كه ممكن است .

مسأله 2879 - اگر عاصى ترك معصيت نمىكند مگر به جمع ما بين مرتبه أولى

وثانيه از انكار ، واجب است جمع به اين كه هم از أو اعراض كند ، وترك

معاشرت نمايد وبا چهره عبوس با أو ملاقاة كند ، وهم أو را امر به معروف كند

لفظا ونهى كند لفطا .

مسأله 2880 - مرتبه سوم توسل به زور وجبر است ، پس اگر بداند يا اطمينان

داشته باشد كه ترك منكر نمىكند يا واجب را بجا نمىآورد مگر با اعمال زور

وجبر ، واجب است لكن بايد تجاوز از قدر لازم نكند .

مسأله 2881 - اگر ممكن شود جلوگيرى از معصيت به اين كه بين شخص

ومعصيت حائل شود وبا اين نحو مانع از معصيت شود ، لازم است اقتصار به آن

اگر محذور آن كمتر از چيزهاى ديگر باشد .