توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٠

شرايط وضو

بوده حوض يا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي

قبرستان وقف كرده‌اند وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد .

شرط ششم : آن كه اعضاى وضو موقع شستن ومسح كردن ، پاك باشد .

مسأله 278 - اگر پيش از تمام شدن وضو جايى را كه شسته يا مسح كرده

نجس شود ، وضوء صحيح است .

مسأله 279 - اگر غير از اعضاى وضو جايى از بدن نجس باشد ، وضو

صحيح است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد بهتر آن است

كه أول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد .

مسأله 280 - اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد وبعد از وضو شك كند

كه پيش از وضو آن جا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتف پاك

بودن ونجس بودن آن جا نبوده وضو باطل است ، واگر مى داند ملتف بوده ، يا

شك دارد كه ملتف بود يا نه ، وضو صحيح است . ودر هر صورت جايى را كه

نجس بوده بايد آب بكشد .

مسأله 281 - اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه خون آن

بند نمىآيد وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد در آب كر يا جارى فرو برد وقدري

فشار دهد كه خون بند بيايد ، بعد به دستوري كه گفته شد وضوى ارتماسى بگيرد .

شرط هفتم : آن كه وقت براي وضو ونماز كافى باشد .

مسأله 282 - هر گاه وقت بقدرى تنگ باشد كه اگر وضو بگيرد تمام نماز

يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مى شود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براي وضو

وتيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد .

مسأله 283 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر وضو بگيرد

وضو صحيح است چه براي آن نماز وضو بگيرد يا براي كار ديگر .

شرط هشتم : آن كه به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم

وضو بگيرد ، واگر براي خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است .