توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٢

مصرف زكاة

چهارم : كافرهائى كه اگر زكات به آنان بدهند به دين اسلام مايل مىشوند ،

يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند وهمچنين مسلمانانى كه ايمان آنان

ضعيف است كه اگر زكات به آنان بدهند ايمانشان قوى مىشود .

پنجم : خريدارى بنده ها وآزاد كردن آنان .

ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد ، به شرط آن كه قرض

در معصيت صرف نشده باشد .

هفتم : سبيل الله ، يعنى كارى كه مانند ساختن مسجد ومدرسه ، منفعت

عمومى ديني دارد . يا مثل ساختن پل واصلاح راه ، كه نفعش به عموم مسلمانان

مىرسد

وآنچه براي اسلام ومسلمين نفع داشته باشد به هر نحو كه باشد .

هشتم : ابن السبيل ، يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده واحكام اينها در

مسائل آينده گفته خواهد شد .

مسأله 1993 - احتياط واجب آن است كه فقير ومسكين بيشتر از مخارج

سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط

به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد .

مسأله 1994 - كسى كه مخارج سالش را داشته اگر مقدارى از آن را مصرف

كند وبعد شك كند كه آنچه باقيمانده به اندازه مخارج سال أو هست يا نه ،

نمىتواند زكات بگيرد .

مسأله 1995 - صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش

كمتر است مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد . ولازم نيست ابزار كار

يا ملك يا سرمايه خود را به صرف مخارج برساند .

مسأله 1996 - فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه‌اى

دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد ، چنانچه بدون اينها

نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد

و