توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٤

مصرف خمس

نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند يا در بين مردم بطورى معروف باشد كه

انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه سيد است .

مسأله 1907 - به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است ، اگر چه

انسان به سيد بودن أو يقين نداشته باشد مىشود خمس داد در صورتي كه به سيد

بودن أو وثوق پيدا كند .

مسأله 1908 - كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به أو

خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگرى بر آن

زن واجب باشد ونتواند مخارج آنان را بدهد . جايز است انسان خمس به آن زن

بدهد كه به مصرف آنان برساند .

مسأله 1909 - اگر مخارج سيده‌اى كه زوجه انسان نيست بر انسان واجب

باشد بنابر احتياط واجب ، نمىتواند از خمس ، خوراك وپوشاك أو را بدهد ،

ولى اگر مقدارى خمس ، ملك أو كند كه به مصرف ديگرى غير مخارج خودش

كه بر خمس دهنده واجب است برساند ، مانعى ندارد .

مسأله 1910 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو

نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد مىشود خمس داد .

مسأله 1911 - احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك

سيد فقير خمس ندهند .

مسأله 1912 - اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد واحتمال هم ندهد كه

پيدا شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به

شهر ديگرى ببرد وبه مستحق برساند ومى تواند مخارج بردن آن را از خمس

بردارد ، واگر خمس از بين برود چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده بايد

عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو واجب نيست .

مسأله 1913 - هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ولى احتمال دهد كه