توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٢

كساني كه روزه بر آنها واجب نيست

كساني كه روزه بر آنها واجب نيست

مسافر باطل مىباشد ودر سفر روزه بگيرد ، روزه أو باطل است .

مسأله 1787 - اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را

تمام كند ، واگر پيش از ظهر مسافرت كند وقتي به حد ترخص برسد يعنى به جائى

برسد كه ديوار شهر را نبيند وصداى اذان را نشنود بايد روزه خود را باطل كند ،

واگر پيش از آن روزه را باطل كند ، بنابر احتياط كفاره واجب مىشود .

مسأله 1788 - اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى برسد كه

مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند انجام

نداده باشد ، بايد آن روز را روزه بگيرد ، واگر انجام داده يا بعد از ظهر به وطنش

برسد ، يا به جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، روزه آن روز بر أو

واجب نيست .

مسأله 1789 - مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است

در روز ماه رمضان جماع نمايد ، ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير كند .

كساني كه روزه بر آنها واجب نيست

مسأله 1790 - كسى كه بواسطة پيرى نمىتواند روزه بگيرد يا براي أو

مشقت دارد روزه بر أو واجب نيست ، ولى در صورت دوم بايد براي هر روز

يك مد كه تقريبا ده سير است گندم يا جو ومانند اينها به فقير بدهد .

مسأله 1791 - كسى كه بواسطة پيرى روزه نگرفته ، اگر بعد از ماه رمضان

بتواند روزه بگيرد بنابر احتياط مستحب بايد قضاى روزه هائى را كه نگرفته بجا

آورد .

مسأله 1792 - اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود ونمى تواند

تشنگى را تحمل كند يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ولى در