توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٣

كفاره روزه

مىكند انجام دهد ، مثلا غذاى حرامى بخورد ، يك كفاره كافى است .

مسأله 1738 - اگر روزه دار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، چنانچه

عمدا آن را فرو ببرد ، روزه اش باطل است ، وبايد قضاى آن را بگيرد ، وكفاره هم بر

أو واجب مىشود ، واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلا موقع آروغ زدن خون

يا غذائى كه از صورت غذا بودن خارج شده به دهان أو بيايد ، وعمدا آن را فرو

ببرد ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد ، وبنابر احتياط كفاره جمع هم بر أو واجب

مىشود .

مسأله 1739 - اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن

روز عمدا روزه خود را باطل كند بايد يك بنده آزاد كند ، يا دو ماه پى در پى

روزه بگيرد يا به شصت فقير اطعام دهد .

مسأله 1740 - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد اگر بگفته كسى كه

مىگويد مغرب شده افطار كند ، وبعد بفهمد مغرب نبوده است بنابر احتياط قضاء

وكفاره بر أو واجب است .

مسأله 1741 - كسى كه عمدا روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر

مسافرت كند يا پيش از ظهر براي فرار از كفاره سفر نمايد ، كفاره أو ساقط

نمىشود ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براي أو پيش آمد كند ، بنا بر احتياط كفاره

بر أو واجب است .

مسأله 1742 - اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض

يا نفاس يا مرض براي أو پيدا شود كفاره بر أو واجب نيست .

مسأله 1743 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه

خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب نيست ،

همچنين است اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال وعمدا

روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو واجب