توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٨

1 - خوردن 2 - وآشاميدن

مسأله 1649 - اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده

بايد لقمه را از دهان بيرون آورد ، وچنانچه عمدا فرو برد روزه اش باطل است ،

وبدستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر أو واجب مىشود .

مسأله 1650 - اگر روزه دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد ،

مىتواند باندازه‌اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ، ولى روزه أو باطل

مىشود ، واگر ماه رمضان باشد بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را

باطل مىكند خوددارى نمايد .

مسأله 1651 - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد لازم نيست پيش از اذان

دندانهايش را خلال كند ، اگر چه احتمال بدهد كه غذائى كه لاي دندان مانده در

روز فرو مىرود ، ولى اگر بداند كه غذاى باقي مانده فرو مىرود اگر چنانچه

خلال نكند ، روزه اش باطل مىشود ، وفرق نمىكند كه چيزى از آن فرو رود يا

فرو نرود .

مسأله 1652 - فرو بردن آب دهان اگر چه بواسطة خيال كردن ترشى

ومانند آن در دهان جمع شده باشد روزه را باطل نمىكند .

مسأله 1653 - فرو بردن أخلاط سر وسينه ، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال

ندارد ، ولى اگر داخل فضاى دهان شود احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرد .

مسأله 1654 - جويدن غذا براي بچه يا پرنده ، وچشيدن غذا ومانند اينها

كه معمولا به حلق نمىرسد ، اگر چه اتفاقا به حلق برسد روزه را باطل نمىكند ولى

اگر انسان از أول بداند كه به حلق مىرسد ، چنانچه فرو رود ، روزه اش باطل

مىشود ، وبايد قضاى آن را بگيرد ، وكفاره هم بر أو واجب است .

مسأله 1655 - انسان نمىتواند به خاطر ضعف روزه اش را بخورد ولى اگر

ضعف أو بقدرى است كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد خوردن روزه اشكال

ندارد .